Pizza rzymska z szynką parmeńską i rukolą

Pizza rzymska, znana jako Pizza Tonda Romana, ma cienkie, chrupiące ciasto i płaski brzeg. W tej wersji klasyczną bazę margherity uzupełniają szynka parmeńska, rukola i połówki pomidorków koktajlowych. Świeże dodatki układamy dopiero po wyjęciu pizzy z piekarnika, dzięki czemu rukola pozostaje jędrna, pomidorki zachowują świeżość, a szynka nie wysycha.

Ciasto na pizzę rzymską potrzebuje około ośmiu godzin wyrastania w temperaturze pokojowej, ale sama praca przy nim jest krótka. Z podanych proporcji otrzymamy dwie kulki ważące po około 270 g. Można z nich przygotować dwie większe pizze o średnicy mniej więcej 30–32 cm. Ciasto rozwałkowujemy cienko, bez pozostawiania grubego rantu, dzięki czemu po upieczeniu jest kruche i przyjemnie chrupiące.

W zwykłym piekarniku nagrzewającym się do 250°C dobrze sprawdza się pieczenie dwuetapowe. Najpierw utrwalamy spód pizzy z sosem na mocno rozgrzanej blasze lub kamieniu, a następnie dodajemy mozzarellę i dopiekamy całość w górnej części piekarnika. Pozwala to uzyskać chrupkość kojarzoną z pizzą rzymską bez przesuszenia sera.

Czym wyróżnia się pizza rzymska Tonda Romana?

Pizza Tonda Romana jest okrągła, bardzo cienka i wyraźnie chrupiąca. Nie formuje się w niej wysokiego, puszystego rantu — ciasto rozwałkowuje się równomiernie aż do krawędzi. Dodatek oliwy wspiera kruchość spodu, a mocno rozgrzana powierzchnia do pieczenia pomaga szybko go utrwalić. Właśnie ta struktura, określana po włosku jako scrocchiarella, stanowi najważniejszą cechę tego stylu.

Podstawą tej pizzy rzymskiej jest prosta margherita: sos pomidorowy, mozzarella, odrobina oliwy i opcjonalnie świeża bazylia. Wyrazista, lekko słona szynka parmeńska kontrastuje ze świeżymi pomidorkami, a rukola dodaje delikatnej pieprzności. Nie potrzeba tu ciężkiego sosu ani dużej liczby składników — najważniejsze są dobre proporcje i właściwa kolejność ich nakładania.

Oliwa dodana do ciasta wspiera jego chrupkość i ułatwia cienkie formowanie. Niewielka ilość drożdży wystarcza, ponieważ ciasto wyrasta przez kilka godzin. Jeżeli szukasz wersji przygotowywanej nieco inną metodą, zobacz również inny przepis na ciasto na pizzę.

Składniki na dwie większe pizze

Woda powinna mieć temperaturę pokojową. Mozzarellę należy wcześniej odsączyć, aby nadmiar płynu nie rozmoczył cienkiego ciasta.

Składniki na ciasto:

• 330 g mąki pszennej typu 0 lub 00,
• 195 ml wody w temperaturze pokojowej,
• 2 g świeżych drożdży lub około 0,7 g drożdży suchych,
• 10 g oliwy extra vergine,
• 8 g soli.

Sos i dodatki:

• 180–200 g passaty pomidorowej,
• 250 g mozzarelli,
• około 100 g szynki parmeńskiej,
• 50 g rukoli,
• 150–200 g pomidorków koktajlowych,
• 1–2 łyżeczki oliwy extra vergine,
• sól do smaku,
• kilka listków świeżej bazylii — opcjonalnie.

Jak przygotować ciasto na pizzę rzymską?

1. Wlej wodę do dużej miski i dokładnie rozprowadź w niej drożdże. Dodaj mąkę i zacznij mieszać składniki łyżką lub dłonią.
2. Gdy mąka wchłonie wodę i powstanie jednolita, jeszcze dość szorstka masa, dodaj sól. Po krótkim wyrabianiu wlej oliwę.
3. Przełóż ciasto na blat i zagniataj przez około 10 minut. Gotowe powinno być gładkie, sprężyste i jednolite. Przy lekkim nacisku palcem powstałe wgłębienie powinno powoli wracać.
4. Uformuj kulę, włóż ją do miski i szczelnie przykryj. Pozostaw na 2 godziny w temperaturze pokojowej, z dala od przeciągu.
5. Podziel ciasto na dwie równe porcje, po około 270 g. Każdą porcję uformuj w napiętą kulkę, podwijając brzegi pod spód.
6. Ułóż kulki w oprószonym mąką pojemniku, zachowując między nimi odstęp. Przykryj i pozostaw na kolejne 6 godzin w temperaturze pokojowej.

Dokładne tempo wyrastania zależy od temperatury w kuchni. Gotowe kulki powinny wyraźnie zwiększyć objętość, stać się miękkie i podatne na formowanie. Nie należy jednak czekać, aż ciasto zupełnie straci napięcie i zacznie się rozpływać.

Jak upiec pizzę rzymską w piekarniku nagrzanym do 250°C?

1. Umieść kamień do pizzy albo odwróconą do góry dnem dużą blachę na najniższym poziomie piekarnika. Ustaw 250°C, tryb góra–dół, i nagrzewaj przez co najmniej 45 minut.
2. Passatę dopraw niewielką ilością soli. Mozzarellę odsącz, osusz i porwij lub pokrój na mniejsze kawałki. Pomidorki przekrój na połówki, a rukolę umyj i bardzo dokładnie osusz.
3. Jedną kulkę ciasta przełóż na lekko oprószony mąką blat. Rozwałkuj ją na cienki placek o grubości około 2 mm, bez pozostawiania wysokiego brzegu. Drugą kulkę trzymaj w tym czasie pod przykryciem.
4. Przenieś ciasto na arkusz papieru do pieczenia i rozsmaruj na nim połowę sosu, zostawiając wąski brzeg. Zsuń pizzę razem z papierem na gorącą blachę lub kamień.
5. Piecz na dole piekarnika przez 4–5 minut. Spód powinien się ustabilizować, a brzegi lekko podsuszyć. Jeśli papier do pieczenia ma niższą dopuszczalną temperaturę, sprawdź oznaczenie producenta; po utrwaleniu spodu można ostrożnie go wysunąć.
6. Wyjmij pizzę, rozłóż na niej połowę mozzarelli i opcjonalnie kilka listków bazylii. Przenieś ją na najwyższy poziom piekarnika i piecz jeszcze przez 3–4 minuty. Pod koniec można włączyć grill, cały czas obserwując ser i brzegi.
7. W ten sam sposób przygotuj drugą pizzę. Przed jej włożeniem pozwól blasze lub kamieniowi ponownie mocno się nagrzać.

Czasy są orientacyjne, ponieważ domowe piekarniki różnią się mocą. Pizza jest gotowa, gdy mozzarella się roztopi, brzegi będą rumiane, a spód sztywny i chrupiący. Jeżeli po podważeniu łopatką środek nadal jest miękki i blady, pozostaw pizzę na dole piekarnika jeszcze przez minutę.

Kiedy dodać szynkę parmeńską, rukolę i pomidorki?

Szynkę parmeńską, rukolę i pomidorki koktajlowe układamy dopiero na całkowicie upieczonej marghericie. Gorąca pizza delikatnie ogrzeje szynkę i uwolni jej aromat, ale jej nie wysuszy. Rukola zachowa kolor oraz świeżą strukturę, a połówki pomidorków nie oddadzą podczas pieczenia wody do ciasta.

Na każdej pizzy rozłóż połowę szynki, rukoli i pomidorków. Całość można skropić niewielką ilością dobrej oliwy. Z solą warto zachować ostrożność, ponieważ zarówno mozzarella, jak i szynka parmeńska są już słone. Gotową pizzę najlepiej kroić i podawać od razu.

Jak uzyskać chrupiący spód pizzy?

Najważniejsze jest długie nagrzewanie blachy albo kamienia. Samo osiągnięcie przez piekarnik temperatury 250°C nie oznacza jeszcze, że powierzchnia do pieczenia zgromadziła wystarczająco dużo ciepła. Minimum 45 minut nagrzewania pozwala szybko ściąć spód i ograniczyć jego nasiąkanie sosem.

Nie należy nakładać zbyt dużo passaty ani mokrej mozzarelli. Ser najlepiej odsączyć na sitku i osuszyć ręcznikiem papierowym. Równie ważne jest cienkie, równe rozwałkowanie ciasta. Grubszy fragment na środku może pozostać miękki, nawet gdy brzegi będą już mocno zrumienione.

Jeśli pizza zostanie na później, najlepiej przechować ją w lodówce bez rukoli i ponownie podgrzać na suchej patelni pod przykryciem albo przez kilka minut w mocno nagrzanym piekarniku. Świeżą rukolę warto dołożyć dopiero po odgrzaniu. A jeśli masz ochotę na pizzę z nadzieniem zamkniętym w środku, możesz przygotować również domową pizzę calzone.

W pizzy rzymskiej cienki, dobrze wypieczony spód jest równie ważny jak dodatki. Prosta margherita stanowi gorącą bazę, natomiast szynka parmeńska, rukola i pomidorki wnoszą świeżość, kolor i wyrazisty smak. Najlepiej podać ją bezpośrednio po przygotowaniu, gdy spód nadal wyraźnie chrupie.